Dag 19: 16.9.19/Cochrane - Kananaskis

In het tegenwoordig beschermde natuurgebied van Kananaskis Country vonden de Olympische Spelen van 1988 plaats. Aan deze laatste gebeurtenis heeft de vallei Kananaskis Village overgehouden, een luxe resortgemeenschap met diverse binnen- en buitenfaciliteiten.
---------------------------------------------------------------------------

Afgelopen nacht heeft met name Erik heel slecht geslapen. Ik heb slechts een tijdje wakker gelegen en was uiteindelijk heel blij toen ik vanmorgen wakker werd. Ik had gedroomd dat Erik met 2 grote grizzly beren (zo groot als Grizzlies uit Alaska) had liggen vechten omdat die zijn foto toestel hadden afgepakt. Als dat al niet heftig genoeg was, werden wij opgepakt door de recherche…….. Erik was helemaal door het dolle heen dat hij dat gedaan had en ik schreeuwde maar: hou je mond, hou je mond……You have the right to remain silent………..pfffffff, ik was blij toen ik wakker werd !

Het ontbijt was heerlijk en we hebben lekker rustig aan gedaan. Justin Trudeau was op het nieuws, er zijn hier binnenkort verkiezingen. Ik kijk liever naar Justin tijdens mijn ontbijt dan naar Trump…….ik wil het maar even gezegd hebben. Ik denk dat veel dames het wel met mij eens zijn.

Vandaag stond het gebied Kananaskis op het programma. Thuis had ik al diverse dingen genoteerd en van onze Amerikaanse vriendin Chris Hayden had ik ook nog tips gekregen.

Voor de mensen, die net als ik een speciaal lijntje met Google maps hebben, we reden eerst via de 1A west naar Canmore.

Daar hebben we uiteraard weer een kop koffie gehaald en zaten daar warempel op Wifi. We hebben even met Lara en Hailey gekletst en nog even door Canmore gereden. Wat is dat dorp leuk geworden!!! In 2007 hebben we hier gelogeerd en eerlijk gezegd vonden we er toen niet zo heel veel aan. Tel daarbij op dat de prijzen van de hotels gigantisch zijn gestegen waardoor ik gekozen heb om in Cochrane te logeren. Een stad in opkomst, er wordt gigantisch veel gebouwd, hele nieuwe woonwijken worden neergezet en er is voldoende “vertier”.  Maar, eerlijk is eerlijk, als ik had geweten dat Canmore zoveel leuker was dan in 2007 had ik wellicht toch voor de duurdere hotelovernachtingen gekozen.

Na onze koffie break kozen we voor de gravel weg 742 south ook wel de Smith Dorrien / Spray Trail genoemd. Er wordt gezegd dat je hier veel wild kunt spotten. Zoals al in een eerder verslag genoemd……….dat geluk hebben wij nooit! We hebben zeggen en schrijven 3 eekhoorntjes gezien die zo snel over de weg renden dat we ze nog niet eens op de foto kregen! Dus, no luck for us. Maar, het was een geweldig mooie weg (nou niet waar we op reden maar de omgeving), we hebben genoten. 

We hadden vanmorgen bij de plaatselijke supermarkt kleine tomaten, broodjes en hummus gekocht om die tijdens een picknick te eten. We wilden dit eerst bij Driftwood doen maar dat vonden we een beetje te bosachtig/bearcountry. We hebben er wel een paar foto’s gemaakt, met de bearspray in de hand, maar we voelden ons beiden niet prettig om daar te gaan lunchen, er was namelijk verder niemand.
De picknicktafels stonden langs het meertje maar je moest eerst door een klein bosje lopen om er te komen, dat vonden wij gewoon niet prettig.

Dit in tegenstelling tot de Sawmill picknick plek, wat een beauty! Ik geloof niet dat we ooit op zo’n mooie plek hebben gepicknickt. We hadden wel de bearspay op de tafel staan maar oh wat was het daar mooi!
Het is een grotere picknick plek in een soort van groter "dal", daardoor hadden we van alle kanten overzicht, mocht een beer toevallig in de buurt zijn.

We hadden niet de behoefte om te gaan wandelen. Het gebied is prachtig maar een beetje té rustig om op ons gemak te wandelen, als er geen beren zouden zijn hadden we dat zeker gewild maar zelfs mét bearspray een beetje te heftig (voor ons dan!).

Letten jullie ook even op de details...........het herfstbord!

Bij Kananaskis Lake (in ben even vergeten of dit upper of lower lake was maar waarschijnlijk interesseert jullie dit toch helemaal niet 😊), hebben we, mét bearspray in de hand, nog een paar foto’s gemaakt.

Daarna togen we via de 40 North (zijn de Google maps vrienden nog aan het kijken?) richting Kananaskis Village, een mooi ieniemienie plaatsje, maar daar was verder niets te doen.

Uiteindelijk hebben we bij het Barnier Lake Info Center met weemoed afscheid genomen van onze bearspray.

Uiteraard hebben wij bij gebrek aan écht gevaar (gelukkig maar) ze toch nog even getest.

Deze mogen we namelijk niet mee terug nemen in het vliegtuig. We hadden op voorhand al besloten hem te doneren bij een Info Center zodat hij “goed terecht kwam”. 

Vandaag was namelijk onze laatste dag in de natuur! Onze gastvrouw Mia sturen wij morgen de Canadese jaarpas op, zij kan deze dan nog gebruiken, en nee, voor de Allesamerika meelezers, we verkopen die niet, zij krijgt hem van ons 😊 !

Bij het hotel aangekomen hebben wij uiteindelijk écht alles uit de auto gehaald, de wandelschoenen heb ik, net als de wandelstokken, even schoongemaakt zodat die weer netjes in het koffer kunnen.

Het was een super mooie dag in Kananaskis, het gebied dat erom bekend staat dat het net zo mooi is als Banff of Lake Louise maar veel minder druk en heerlijk rustig.

Morgen kan ik rond 9 uur plaatselijke tijd online inchecken. Daarna gaan we de koffers proef pakken en wegen en kunnen dan bekijken of we nog iets kunnen kopen.  Waarschijnlijk rijden we dan naar de Crossiron Mills mall  maar dat is nog niet helemaal zeker.