Dag 3: 31.8.19 / Waterton NP

Vandaag bezoeken we Waterton NP, het kleine zusje van Glacier NP
-------

Gisteravond was het internet bereik bagger, Erik heeft het verslag en de foto’s dan ook bij de receptie geüpload, nadat hij het password van het personeelsnetwerk had gekregen 😊.

Mijn verbazing was dan ook groot toen ik vannacht een appje van onze jarige zwager ontving die ons bedankte voor de fles whisky en de door Greetz bezorgde verjaardagskaart. Nogmaals proficiat John.

Omdat de receptie, waar we vanaf 7 uur koffie kunnen halen, nog gesloten was, is Erik met gevaar voor eigen leven (we zitten uiteindelijk in bear country) water gaan warmen in de magnetron die op een 25 tal meters van onze kamer staat, don’t ask 😊. Op de kamer hebben we met de meegenomen nescafé zakjes koffie gemaakt, een lekker chocolade koekje erbij en we voelden ons weer een beetje mens worden.

Na het doucheritueel gingen we op pad naar onze ontbijtstek en wel naar, je gelooft het of niet, Waffleton, een wafel restaurant. Wie deze naam bedacht heeft moet óf een Oscar krijgen óf ontslagen worden, daar ben ik zelf nog niet uit. Erik koos de ham and cheese waffle en ik heb gekozen voor de banana chocolate waffle, Een lekkere latte erbij, heerlijk!  Het was om 7.30 uur behoorlijk druk, een populaire tent dus.

Aangezien én Waterton niet zo groot is én ons hotel op heerlijke loopafstand van het centrum ligt waren we uiteraard te voet en na ons ontbijt zijn we dan ook teruggelopen naar het hotel, we hebben onze rugzakken ingepakt en zijn vertrokken richting het Prince of Wales hotel waar we onze eerste wandeling van vandaag wilden maken.

Nu moet ik even uitleggen dat wij zonder Bram soms wat onthand zijn, zeg maar, de weg niet zo goed vinden………Dat gebeurt ons thuis tijdens wandelingen regelmatig maar hier is dat op zijn zachtst gezegd niet zo fijn……weten jullie nog, hier wonen veel beren.
Uiteindelijk hadden we een deel van deze eerste wandeling gedaan waarbij we door redelijk dichte begroeiing moesten lopen. In bearcountry niet écht fijn.
Of dat überhaupt het officiële deel van de wandeling was, geen idee!

Ik heb al meteen duidelijk gemaakt dat ik dit deel van de wandeling niet nog een keer terug zou lopen en zodoende liepen we een stuk langs het strand, waar we flink wat foto’s hebben gemaakt.
Uiteindelijk bleek dat we al op de tweede geplande wandeling liepen, de Prince of Wales trail. Dat was zeker geen wijsheid maar puur geluk! 

Ook deze wandeling was wel wat uitdagend, beer technisch gezien. Tijdens de wandelingen van vanochtend hebben we dan ook veel gepraat, geroepen “He bear” en ik heb zelfs een aantal liedjes van A star is born gezongen. Wellicht dat de beren dit laatste niet écht konden waarderen, we hebben geen beer gezien. Uiteraard was ik ietwat beledigd maar OK, het heeft wel geholpen.

Wél berenpoep gesignaleerd, geen beren.

Uitzicht tijdens wandeling

Het bos stond vol met bessen waar beren gek op zijn

Na even in de rode stoelen te hebben gezeten hebben we nog de Linnet Lake Loop gelopen. We spraken nog met mensen uit Georgia die net daarvoor vanuit hun hotelkamer in het Prince of Wales hotel een beer hadden zien lopen richting deze Linnet Lake Loop......gelukkig liepen nog meer mensen op deze loop, dat voelt toch anders. 
Na deze korte wandeling besloten we dat we genoeg “spanning” hadden gehad, we zijn via het voetpad naast de grote weg terug naar het Prince of Wales hotel gelopen.

Terug in het hotel hadden we weer bereik en ik zag een gemiste oproep van mijn BFF Tanja, haar heb ik even teruggebeld.

Effe bakkie doen in eigen hotel

Daarna hebben we de Townsite hiking trail genomen, een wandeling over het strand langs de stad, of zeg maar dorp. Je merkt dat het Labor Day weekend is, het is flink drukker dan gisteren en veel mensen liepen dan ook op het strand, maakten zich klaar voor een picknick of waren op een surfplank in het water, erg leuk om allemaal te zien.

Grenspolitie te water

Na deze wandeling hebben we een broodje Subway gegeten en dat was heerlijk.

Omdat we vroeg wakker waren hadden we voor 13 uur al ontzettend veel gedaan. De wandelingen die we konden doen waren “op” dus we besloten een stukje van de Red Rock parkway te gaan lopen. Dat is één van de wegen die door de enorme brand van 2017 is gesloten maar waar je wel met de fiets of te voet op kunt. We hebben nog even overwogen om een (elektrische) fiets te huren maar vonden het beiden beter om wat extra kilometers te maken met het oog op onze uitdagende wandeling over een aantal dagen.
Nou, dat hebben we geweten! We hebben vandaag totaal 17,8 km gelopen!

De enige beer die wij vandaag hebben gezien ;-)

 Het was een echte Waterton dag, de vesten en jassen gingen aan, de jas ging weer uit, het vest ging weer uit, het vest ging weer aan etc.etc. Vanaf de lunch bleef het echter redelijk zonnig en de wind ging liggen, de laatste wandeling hebben we dan ook in de zon, zonder vesten gelopen.

We waren beiden moe maar voldaan na die laatste wandeling. Met name voor Robert-Jan en Hélène hebben we nog een foto van de auto gemaakt en nu zitten we lekker, nadat we gedoucht zijn, in het zonnetje voor onze kamer met een borreltje!

Het vervoer deze reis: De Chevrolet Equinox

Vanavond zijn we wezen bij de "Thirsty Bear", een populair sportscafé.

Morgen verlaten we Waterton en passeren we de grens om in de USA uit te komen, we gaan dan beginnen aan onze 7 nachten in Glacier NP. De eerste 3 nachten hebben wij in onze kamer zeker geen internetverbinding. Uiteraard gaan we proberen toch een dagelijks verslag te plaatsen in de hoop dat er wel bereik is in de algemene ruimten. Mocht dat niet lukken, halen we de schade op een later tijdstip in, stay tuned!