Dag 6: 3.9.19 / Glacier NP East./ Wandeling naar Grinnell Glacier

Voordat we aan onze wandeling van vandaag begonnen heeft Erik nog even ijs gehaald zodat onze drankjes vanavond lekker koud zijn. De foto is gemaakt vanaf de deur van onze kamer, wat een heerlijke plek, midden in het bos: 

Zoals jullie weten stond vandaag onze wandeling naar Grinnel Glacier op het programma. Een aantal maanden geleden heb ik de boottochten met de ranger led hike geboekt. Dat betekent dat we om 8.30 uur zouden vertrekken met de boot vanaf het Many Glacier hotel. 

Alleen de boekingen waarbij gewandeld wordt onder begeleiding van een parkranger vertrekken om 8.30 uur. Alle andere boten vertrekken later.

Vanaf het Many Glacier hotel voer de boot naar het einde van het meer. Daar overbrugden we te voet een kort stukje, bergop door het bos naar Lake Josephine waar we in een andere boot stapten. Deze 2^e boot voer naar het einde van het meer en vandaar startte de wandeling.

Waarom een ranger led hike zullen jullie zeggen? Het antwoord is eigenlijk 2 ledig. Zo’n ranger vertelt van alles over de omgeving en vooral de gletsjers waardoor er regelmatig korte stops worden gehouden, prima om weer op adem te komen. Ten tweede loop je in een groep wat natuurlijk i.v.m. de grizzly beren in dit gebied veel veiliger is, maar daarover straks meer.

Ik was vanmorgen zó zenuwachtig en Erik, mijn rots in de branding, lukt het dan om mij rustig te houden. Hij zei alle dingen die ik ook wel wist (als het niet lukt draaien we om, we doen rustig aan etc.etc.). Toen ik zag wie onze parkranger was, was ik al ietwat opgelucht. Het bleek Bob, een oudere man van wij denken een jaar of 70/75 te zijn, prima………….niet een of andere jonge hunk die zichzelf moet bewijzen door in no time de gletsjer op te rennen met ons in zijn kielzog.

Bob was perfect, hij vertelde van alles, waar wij vaak maar half naar luisterden. Wat vooral perfect was aan Bob……..zijn en daardoor ons tempo lag laag. 

Kijk, het blijft een flinke klim en het was de hele dag zonnig en warm maar door het lage tempo was het heel goed vol te houden, thank you Bob. En respect voor Bob die op zijn leeftijd deze wandeling 1x per week maakt. 

We stopten regelmatig en kregen uitleg, we stopten een kwartiertje om wat te drinken en een snack te eten en we hebben een half uur lunchpauze genomen waarbij we lekker op bankjes konden zitten.

Op advies van diverse wandelaars op Facebook hadden Erik en ik beiden bijna 2 liter water bij ons. Bovendien hadden we een waterfilter gekocht om eventueel bronwater te filteren, die hebben we niet nodig gehad. En we hadden bij ons: appels, bananen, mueslirepen, zoute crackers, Trail mix, wat een mix is van gedroogde papaya, bananen, ananas, geroosterde pinda’s rozijnen en zonnebloempitten, een soort energie snack dus, wel heel lekker. Onze rugzakken wogen bij aanvang van de wandeling 4,6 kg.

Het laatste stuk na de lunch was behoorlijk pittig maar ook door het tempo goed vol te houden, het uitzicht was waanzinnig mooi! Gedurende de hele wandeling was het prachtig. Kijk hiervoor maar naar de foto’s!

helemaal happy dat ik het heb gehaald ! 

Na een tijdje bij de gletsjers gefotografeerd te hebben besloten we alleen, zonder de groep terug naar beneden en naar de boot te lopen, dat deden overigens veel mensen. De weg terug was pittig, met name voor de knieën.  Op de heenweg moesten we regelmatig op hoge rotsen en stenen klimmen, op de terugweg is dat minder zwaar voor de ademhaling maar wel zwaar voor de knieën, maar we hebben het gehaald.

We waren ongeveer een kwartiertje van de boot toen we op ons pad een grizzly zagen lopen, hij liep in onze richting op ongeveer 25 meter, oeps! We begonnen meteen met klappen en hard te praten/roepen waarop hij totaal niet reageerde. Waarschijnlijk had hij ons al lang horen aankomen. Gelukkig ging ons pad op dat moment naar rechts en niet rechtdoor in de richting van de grizzly. 

Erik heeft de bearspray uit de holster gehaald en de beveiliging eraf gehaald, just in case. 

We bleven beiden heel kalm en liepen op een redelijk tempo door naar beneden (zonder te rennen want dat is het laatste wat je op zo’n moment moet doen), gelukkig volgde de grizzly ons niet………… Het was een heel spannend moment waarbij we achteraf zeiden: als we geweten hadden dat de beer zo rustig was, hadden we tóch die foto kunnen maken………..Beneden bij het meer stonden 2 mensen bij hun kano, zij keken (met verrekijker) onze kant uit en hadden de beer ook gezien. Best wel spannend om mee te maken maar we zijn geen moment in paniek geraakt en het voelde ook écht niet dreigend.

Moe maar voldaan zaten we in de 2 boten die ons terugbrachten naar het Many Glacier hotel. We hebben daar een ijsje gegeten, de foto op Facebook geplaatst en een berichtje naar Mia gestuurd, onze gastvrouw voor de komende 4 nachten.

Daarna hebben we voor onze hotelkamer getoost op een heerlijke dag, we did it !!

PS: ik wilde eigenlijk in details van alles (!) over de gletser vertellen…dat zal ik jullie besparen😊.