Dag 7: 4.9.19 / Glacier NP naar Columbia Falls

Vandaag verlaten we de oostzijde van het park en hopen via de mooie Going to the Sun Road naar het westen te rijden en wel naar Columbia Falls.

Daar verblijven we voor het eerst in ons leven in een Airbnb en wel bij Mia Totten. Mia heb ik via het Glacier forum op Facebook "ontmoet" en naar aanleiding van haar hartelijke berichten en tips hebben we besloten gebruik te maken van haar appartementje.
Normaal gesproken kiezen we voor anonieme hotels/motels maar we gaan het eens proberen. Vooral ons eigen terras met het mooie uitzicht waar zeer regelmatig herten, kalkoenen en soms zelfs een beer te zien zijn gaf de doorslag.
-----------------------------------------

Vannacht hoorde ik onweer en het regende en toen we vanmorgen opstonden was het vochtig maar de temperatuur was prima. Tot nu toe hebben we ontzettend geboft met het weer, het is eigenlijk veel beter dan verwacht.

We hebben een lekkere muffin gegeten en koffie gedronken. Daarna heeft Erik nog een beker yoghurt gegeten en nadat alle spullen weer waren ingepakt moesten we deze heerlijke plek verlaten, jammer. Mochten we ooit nog eens naar Glacier gaan, zullen we zeker weer kiezen voor deze accommodatie, de omgeving is prachtig, de ligging is ideaal en de kamers liggen heerlijk in het bos.

Het enige minpuntje was het feit dat er geen wifi was. Voor sommigen misschien niet interessant maar ik vind het prettig om contact met het thuisfront te kunnen houden.­­­­
­­
Gisteren hadden we in het Many Glacier hotel een aantal appjes ontvangen, daarop hadden we, gezien het tijdverschil van 8 uur nog niet gereageerd. Vanmorgen zijn we dan ook even naar het Many Glacier hotel gereden en hebben de appjes beantwoord, ik heb nog even met mijn zusje Marjo en BFF Tanja gebeld (dat was even nodig), onze dochter Lara was werken en telefonisch niet bereikbaar.

Aangezien we in tijdnood zaten zijn we daarna snel richting Logan Pass vertrokken. Het was de bedoeling om daar vóór 8 uur te zijn, dat is natuurlijk weer niet gelukt 😊. Een paar beren gooiden roet in het eten. Een zwarte mannetjes beer was in gevecht geweest met een bruinkleurig zwart vrouwtje met jong. Voor die scene waren we helaas te laat maar we konden de beren met het blote oog zien. We hebben foto’s gemaakt en die gaan we plaatsen, of ze nu mooi zijn of niet, we kunnen niet weer een verhaal over beren vertellen en zeggen dat ze te ver af waren voor een foto !!

Daarna togen we richting Logan Pass, we wisten al vrijwel zeker dat we geen parkeerplaats konden krijgen. Vanaf dat punt, waar ook een bezoekerscentrum en winkel zijn gevestigd, vertrekken namelijk een aantal populaire wandelingen.

De Highline Trail zouden wij zeker niet doen, die is namelijk op een punt zo smal dat er touwen langs de rots zijn bevestigd om je aan vast te houden. Tel daarbij op dat ik recentelijk heb gezien dat er een grizzly op dat specifieke stuk liep en jullie zullen begrijpen dat we die wandeling niet gaan doen.  De wandeling naar Hidden Lake (Overlook)wilden we wel gaan doen, in de hoop berggeiten te zien, en ja hoor, ik heb hier een prima internetverbinding dus de vertaling van mountain goat opgezocht én gevonden!

Het witte stipje op deze foto is een berggeit :)

Zoals gedacht was de parkeerplaats vol en reden er diverse auto’s rond in de hoop dat iemand wegging, maar helaas. We zijn een flink stuk naar beneden gereden en hebben de auto geparkeerd bij Lunch Creek, de plek waar we eergisteren grote hoorn schapen (ik vind bighorn sheep toch leuker klinken!) hadden gezien. Rugzakken met water en een muesli reep en de wandelstokken mee en daar gingen we bergop langs de weg. Een wandelingetje van 20 minuten. Bij het bezoekerscentrum hebben we even een sanitaire stop gemaakt en toen zijn we vertrokken.

Logan Pass ligt op 2.026 meter en de wandeling ging bergop, we hebben gehijgd als oude paarden, ja, WE !  Toen we net vertrokken waren zagen we een berggeit, wel een beetje ver weg maar we hebben toch een foto gemaakt.

Omdat we toch wel moe gelopen waren, waarschijnlijk nog van de wandeling van gisteren, besloten we slechts tot de overlook te gaan waar we heel veel foto’s hebben gemaakt. Van een wandelaar hoorden we dat bij het meer zelf berggeiten waren gezien die je slechts via een verrekijker kon zien………nou, dat geloven we wel, wij hadden er geen zin meer in.

We besloten om te keren en nadat we terug bij de auto waren hebben we lekker gepicknickt bij Lunch Creek, heerlijk in de zon.  Er kwamen een aantal mensen langs die allemaal vragen “where are you guys from” en zodoende kom je snel met elkaar aan de praat, heerlijk vinden wij dat.

We zijn nog op een aantal plaatsen richting west gestopt om foto’s te maken.

Onze gastvrouw voor de komende 4 nachten, Mia, wilde nog weten hoe laat we ongeveer zouden arriveren in Columbia Falls. Nu hebben wij in het hele park geen bereik, niet eens om een sms-je te sturen dus uiteindelijk hebben we pas in West Glacier een bericht kunnen sturen dat we er bijna aan kwamen.

De ontvangst was, zoals we hadden verwacht, heel hartelijk met hugs, the American way. Mia heeft ons een rondleiding gegeven door onze studio en wat bleek, ze was alleen naar huis gekomen om ons te begroeten, de rest van ons verblijf is zij niet aanwezig maar in St. Mary, aan de oostkant van het park, waar wij net vandaan komen! Het is haar gegund en wij amuseren ons wel.

Nadat we het verslag van gisteren hadden geplaatst zijn we richting restaurant Blackslope Brewing gereden waar we heerlijk hebben gegeten. Sorry Valerie maar we hebben weer geen foto’s van het eten gemaakt, daar moeten we morgen even aan denken. Erik heeft er een lekker lokaal gebrouwen biertje bij gedronken!

Nu zitten we in “onze” tuin, lekker met een glaasje, dat zal jullie niet verbazen. Er zijn tig-dingen die we zouden kunnen gaan doen maar wij blijven lekker thuis. We genieten van het feit dat we hier het verslag kunnen plaatsen, dat we onze e-mail kunnen checken en dat alles buiten met een mooi uitzicht.

Het weer is nog heerlijk, de zon gaat bijna onder en volgens Mia zijn de zonsondergangen prachtig, we gaan het meemaken, Erik loopt rond met het statief en maakt foto’s, lekker in slippers op het gras, genieten met een hoofdletter G.

Nighty night from Mia's place

Het was weer een heerlijke dag in Montana !